„Polskiemu pisarzowi [...] udało się napisać powieść, nie tyle o wojnie w Ukrainie, ile o ludziach wojny jako typie zachowanym w dziejach ludzkiego gatunku bez zmian, od Homera i Scytów po żołnierzy walczących dziś na stepie pod Chersoniem. Jego bohaterowie są żywi i rozpoznawalni, ulepieni z gliny, błota żołnierskich historii. Gdzie, kiedy i w jakich okolicznościach były zebrane, to część pisarskiego warsztatu. Zdumiewa czułe ucho pisarza, który stworzył osobną »frontową« polszczyznę”.